Μπάμπης Παπαδημητρίου

Στην επόμενη κάλπη

Το πρώτο λάθος που έκανε ο Αντ. Σαμαράς ήταν να πετάξει το «δώρο» του Καραμανλή. Η αποδοχή της τεράστιας δυσκολίας που εμφάνιζε η κατάσταση της οικονομίας ήταν η μόνη λογική στάση τον Νοέμβριο 2009. Οφειλε να πιέζει αφόρητα τον Παπανδρέου προκειμένου να μειωθούν τα κρατικά ελλείμματα και να περιοριστεί η ταχύτατη απώλεια ανταγωνιστικότητας.

Αν το έκανε αυτό ήδη από τον Νοέμβριο του 2009, τότε η συμμετοχή της Ν.Δ. στην κυβέρνηση Παπαδήμου, δύο χρόνια αργότερα, δεν θα εμφανιζόταν ως υποχώρηση στις «απαιτήσεις των ξένων». Αλλά ως αναπόφευκτη κίνηση εθνικής συσπείρωσης. Με μόνο κοινό παρονομαστή την πραγματικότητα για τα δημόσια οικονομικά και την αλήθεια για τις δυνατότητες της οικονομίας.

Το τελευταίο λάθος του κ. Σαμαρά ήταν η επιμονή του να ρωτήσει έναν παραζαλισμένο και ταλαιπωρημένο λαό για την κατεύθυνση που πρέπει να πάρει η χώρα. Μια μεγάλη πλειοψηφία πολιτών, ανεξαρτήτως ιδεολογικών διαφορών, αρνήθηκε χθες να συμφωνήσει με τις αποφάσεις που του προτείνονται.

Οι πολίτες δεν καταδίκασαν μόνον τις δυσμενείς γι’ αυτούς πλευρές των μέτρων προσαρμογής. Είναι απογοητευμένοι από την έλλειψη ικανοτήτων των στελεχών των μεγάλων κομμάτων. Ψήφισαν, λοιπόν, εκδικητικά προς ένα μοντέλο διακυβέρνησης που τους ξεγέλασε. Και για την αλήθεια των οικονομικών τους και για το κόστος που θα χρειαζόταν να πληρώσουν για να αποκατασταθεί η ζημιά.

Μια πολύ μεγάλη μερίδα πολιτών πιστεύει ότι οι απειλές πως απειλείται η έξοδός μας από την Ευρωζώνη δεν ήταν αληθινές. Επέλεξε, λοιπόν, έχοντας την ψυχική βεβαιότητα πως ό,τι κι αν αποφασίσει, οι Ευρωπαίοι θα συνεχίσουν να μας υποστηρίζουν.

Αυτό είναι σωστό. Θα ήταν λάθος να «τιμωρηθεί» μια χώρα-μέλος της Ευρωπαϊκής Ενωσης επειδή οι πολιτικοί της ηγέτες της απέκρυπταν την αλήθεια. Ούτε επειδή, όπως αποκαλύφθηκε τους τελευταίους μήνες, η πολιτική διοίκηση είναι ανίκανη να κάνει όσα χρειάζονται για την επανεκκίνηση της οικονομίας και την αναδιοργάνωση των θεσμών λειτουργίας του κράτους.

Ομως, η βούληση του σώματος των Ελλήνων πολιτών δεν πρόκειται να αλλάξει σε τίποτε τα στοιχεία του προϋπολογισμού ή το εξωτερικό μας ισοζύγιο ή την έλλειψη διαθέσιμων πιστώσεων. Αυτό μπορεί να το κάνει μόνον μια στιβαρή και καλοκουρδισμένη κυβέρνηση. Αλλά γι’ αυτήν θα χρειαστεί να περιμένουμε την επόμενη κάλπη.

Αρχισαν τα προεκλογικά…

Ξεκίνησαν τα «προεκλογικά» και η σφοδρότητά τους αποδεικνύει την ανοησία που εξακολουθεί να χαρακτηρίζει τη δραστηριότητα των κομμάτων. Πιστεύουν ακόμη ότι μιλούν σε κοπάδια που οδηγούνται στην κάλπη σαγηνεμένα από υποσχέσεις.

 Είναι τόση η ανοησία που κάποιες στιγμές νομίζω ότι θα ήταν δίκαιη η χειρονομία της ανοιχτής παλάμης που έκαναν τα παιδιά…

 Πέρα απ’ τις μούντζες όμως, όσο κατακριτέες κι αν είναι όταν υπάρχει απέναντί τους το μνημείο στους πεσόντες και η Βουλή, υπάρχουν τρία παραδείγματα, τρεις περιπτώσεις που αποδεικνύουν περίτρανα την απύθμενη προεκλογική ελαφρότητα –που κάθε άλλο παρά διασκεδαστική είναι στις μέρες μας.  

 Οι ημιυπαίθριοι

 Διάβασα το σχέδιο νόμου που δημιούργησε τη φασαρία. Διαπίστωσα ότι οι διατυπώσεις είναι ασαφείς. Ίσως γι αυτό δεν τις κατανόησε επαρκώς ούτε ο κ. Οικονόμου, ούτε ο κ. Βρούτσης, με αποτέλεσμα να τις μεταφέρει στραβά ο πρώτος ενώ ο δεύτερος φαίνεται πως θύμωσε βιαστικά. Η διαφορά μεταξύ των δύο ρυθμίσεων είναι ελαχίστη. Ο κ. Βρούτσης της ΝΔ δεν μας γλίτωσε από κανένα φόρο. Πρακτικώς έκαναν μια διαφορετική τιμολόγηση των φορολογικών μας υποχρεώσεων, δεν άλλαζε όμως τίποτε στην αρχή ότι όσα ακίνητα νομιμοποποιούνται θα πληρώσουν κανονικά τους φόρους που αναλογούν. Ούτε θα μπορούσα να  φανταστώ γιατί να μην φορολογηθούν τα «πρώην» αυθαίρετα, γιατί να μην λειτουργήσουν τα τεκμήρια όπως ισχύει για όλους τους υπόλοιπους;

 Αυτά είχαν προβλεφθεί άλλωστε από το νόμο για τα αυθαίρετα. Η διαφορά είναι στην τιμολόγηση του τετραγωνικού μέτρου. Σίγουρα κάτι πρέπει να είχαν στο μυαλό τους, οι συντάκτες της ρύθμισης. Έχω δει φορολογικές διατάξεις οι οποίες εξυπηρετούν φιλικές οικογένειες των ανθρώπων που φτιάχνουν τους νόμους. Δεν εκπλήσσομαι με τίποτα πλέον στην ελληνική δημοκρατία.

Ο Καρατζαφέρης

Το δεύτερο σημείο αφορά τον κ. Καρατζαφέρη. Με απογοήτευσε πολύ. Χάνει συνεχώς και συχνότερα τη σοβαρότητα που επέδειξε σε μια κρισιμότατη στιγμή. Τότε που χρειάζονταν η χώρα να ανασηκωθεί από τον τάφο του δημοψηφίσματος.

 Σήμερα, όπως λέει, η Μέρκελ θα έδινε τα λεφτά ακόμα κι αν εμείς  λέγαμε ότι δεν σκοπεύουμε να κάνουμε τίποτα, να μην πάρουμε κανένα μέτρο. Η Μέρκελ είπε με πολύ μεγάλη σαφήνεια τα πράγματα: «μας είπαν οι Έλληνες πως «είμαστε στο ευρώ θέλουμε να μείνουμε στο ευρώ». Τι προτείνει ο κ. Καρατζαφέρης να τείνουμε την χείρα για βοήθεια στο φιλόπτωχο; Δεν αποτελεί σωστή διαπραγμάτευση το να υπάρξει συμφωνία για τα μέτρα που θα εφαρμόσουμε. Κι αν πάλι είναι τόσο «φιλόπτωχη» η κ. Μέρκελ τότε γιατί την βρίζει κάθε τόσο ο κ. Καρατζαφέρης;

Τα ταξί

 Και σε αυτή την περίπτωση όποιον επαγγελματία ταξί κι αν ρωτήσετε -εκτός από τον κ. Λυμπερόπουλο- θα σας πει το απλούστερο των πραγμάτων. Θα συμβεί και στην Ελλάδα αυτό που συμβαίνει σε ολόκληρο τον κόσμο. Θα υπάρξουν και στην Ελλάδα αυτά τα ταξί, τα αγοραία, σαν αυτά που είχαμε κάποτε. Άρα αυτό θα συμβεί. Αυτό που πρέπει να γίνει και θα έπρεπε να είχε γίνει εδώ και καιρό είναι να γίνουν όλα τούτα με τάξη και προοδευτικά Να μην γίνουν απότομα και να μην γίνουν σε μια περίοδο –όπως η συγκεκριμένη- που οι ταξιτζήδες δεν έχουν δουλειά… Αφού λοιπόν δεν αφήνουν τον Ραγκούση να τα κάνει όπως ήθελε, είναι προφανές ότι, τελικά, θα δοθούν νέες, περισσότερες άδειες.

Μέχρι τις εκλογές! Τέσσερις Ε&Α

1. Πέρασαν τα δύσκολα;

Το δυσκολότερο για το πολιτικό μας σύστημα, πέρασε. Αυτό που εμείς θεωρούμε “δυσκολότερο”. Γιατί, εκείνοι που μας υποστηρίζουν, οι εταίροι της ευρωζώνης, δεν θεωρούσαν την ψηφοφορία το δυσκολότερο, αφού όλοι αναμένουν ως αυτονόητη την έγκριση ενός προγράμματος σωτηρίας.

Ούτε ήταν η ψηφοφορία εκείνο που ανησυχούσε όσους θα κληθούν να ανταλλάξουν τα ομόλογά τους. Αυτοί νοιάζονται για το τι τελικά θα χάσουν από τα ελληνικά ομόλογα και πόσο σίγουροι θα είναι με τα νέα ελληνικά χαρτιά. Αν δεχτούν να τα πάρουν!

Τα όσα θα γίνουν, εξαρτώνται πάντοτε από την ικανότητά μας να γυρίσουμε την οικονομία σε θετική τροχιά. Να ξαναπάρει μπροστά η επιχειρηματικότητα, να πληρώσει το κράτος όσα χρωστά, να μειωθεί το κόστος και, τελικά, να δημιουργήσουμε νέα εισοδήματα.

Με άλλα λόγια, όλα εξαρτώνται από την εκτίμηση που θα κάνουμε για το πόσο σίγουρη θα είναι η χώρα αυτή στα πολλά επόμενα χρόνια! Το ίδιο ακριβώς που αναρωτιούνται και οι διεθνείς ομολογιούχοι.

 2. Από σήμερα και ως τις εκλογές,τι μένει να γίνει;

Για την κυβέρνηση Παπαδήμου δεν μένουν πολλά. Η επόμενη κυβέρνηση όμως θα τα βρει μπαστούνια…

Πρέπει βεβαίως να φτάσουμε ως τις εκλογές. Που σημαίνει ότι πρέπει να κλείσει το PSI, η ανταλλαγή ομολόγων όπως από την πρώτη στιγμή είχαν συμφωνήσει τα κόμματα και με έμφαση υποστήριξε η πλευρά της Νέας Δημοκρατίας.

Πρώτο βήμα η αποστολή των επιστολών δέσμευσης ότι δεν θα επιχειρηθεί ανατροπή όσων ενέκρινε χθες η Βουλή. Να κρατήσουμε ότι πάντα θα γίνονται προσαρμογές και αλλαγές, αλλά οι βασικοί στόχοι δεν θα αλλάζουν.

Συνοδευτικό βήμα ο ακριβής προσδιορισμός των δαπανών που θα περικοπούν, αμέσως και με αυστηρό πρόγραμμα, προκειμένου να καλυφθεί το κενό των 300 και κάτι εκατομμυρίων ευρώ. Είνα σίγουρο ότι εφόσον οι προτάσεις δεν είναι συγκεκριμένες, η τρόικα θα επιμείνει στην περικοπή των επικουρικών, αντί της οποίας αναλήφθηκε η δέσμευση να βρεθεί εναλλακτική λύση.

Αμέσως μετά, θα εγκρίνει το Eurogroup την εκταμίευση των ποσών που χρειάζεται η οργάνωση και εκτέλεση του PSI. Πρακτικά, αυτό σημαίνει ότι Γερμανία, Ολλανδία και Φινλανδία θα ψηφίσουν να πάρουμε το πρώτο χρήμα. Δυστυχώς χάσαμε το προηγούμενο Eurogroup και το γερμανικό κοινοβούλιο θα ανοίξει στα τέλη του μήνα. Χάσαμε επομένως δύο εβδομάδες.

Έστω τότε, θα βγάλουμε την προσφορά ανταλλαγής των παλαιών ομολόγων με Νέα Ελληνικά Ομόλογα. Επί δύο εβδομάδες θα καταγράψουμε ποιοί επιθυμούν, χωρίς άλλη πίεση, να κάνουν την ανταλλαγή.

3. Και αν δεν θελήσουν να ανταλλάξουν τα ομόλογά τους;

Αν οι πρόθυμοι δεν είναι αρκετοί, τότε θα πρέπει να υποχρεώσουμε τους υπόλοιπους να μπουν στην ανταλλαγή. Θα ψηφίσει δηλαδή η Βουλή τις ρήτρες συλλογικής Δράσης, ποιυ σημαίνει ότι οι λιγότεροι θα κάνουν αυτό που θα έχουν συμφωνήσει οι περισσότεροι. Ενα είδος δημοκρατίας στις αγορές.

 Υπάρχει κίνδυνος, κάπου, να σκαλώσει και πάλι;

Βεβαίως. Επί τέσσερις εβδομάδες θα γίνεται η ανταλλαγή. Θα πρέπει όσοι αρχικώς είπαν ότι θέλουν την ανταλλαγή, να το πράξουν κιόλας. Αν όμως έχουμε βάλει τις ρήτρες η ανταλλαγή γίνεται δυσκολότερη, αφού οι οίκοι αξιολόγησης θα μας έχουν ήδη ρίξει χαμηλότερα, σε καθεστώς SD (selective default-χρεωκοπίας κατ’ επιλογήν).

Read More

Ο Τόμσεν πιέζει για το «μεγάλο κούρεμα». Δεν είναι ώρα για κόπωση…

Μπορείτε να βρείτε την έκθεση Τόμσεν για την πρόοδο στην εκτέλεση του Ελληνικού Μνημονίου, στην ιστοσελίδα του Νομισματικού Ταμείου (Πέμπτη Έκθεση Προόδου). Στην αγγλική γλώσσα δυστυχώς. Είναι γραμμένη με τρόπο κατανοητό και θα έπρεπε κανείς να περιμένει να τη διαβάσει ο μέσος Έλληνας βουλευτής. Το λέω συνέχεια - «πρέπει  οι πολιτικοί να διαβάζουν τις εκθέσεις» - αν και δεν νομίζω ότι θα πετύχω τίποτα.

Τι λένε λοιπόν οι άνθρωποι του Ταμείου; Πρακτικώς μας λένε: «πάτε απ’ το κακό στο χειρότερο». Ότι τα πράγματα το 2011 πήγαν χειρότερα κι απ’ ότι είχαν πάει το 2010. Πως υπολογίζαμε ότι θα βάλετε μια τάξη στα δημοσιονομικά σας και κάνατε λιγότερα το 2011 σε σύγκριση με όσα είχαν γίνει το 2010. Με λίγα λόγια μας είπαν ότι το 2011 πήγαμε πίσω.

Το  δημοσιονομικό πρόβλημα αφορά κατά πρώτο λόγο το κράτος και όσους

Read More

Πλεονάσματα για τους Βόρειους, ελλείμματα για τους Νότιους

Σία Κοσιώνη: Κάποιοι το έλεγαν από την πρώτη στιγμή. Αλλοι το αντελήφθησαν έγκαιρα. Άλλοι πάλι άργησαν πάρα πολύ να το αντιληφθούν. Σε κάθε περίπτωση  είναι  σαφές ότι μιλάμε για μια κρίση του ευρώ και όχι μια κρίση μεμονωμένων οικονομιών στην ζώνη του ευρώ.

Γνωρίζουμε λοιπόν ότι πρόκειται για κρίση χρέους, μια κρίση  δημοσιονομικών ελλειμμάτων. Πάντοτε όμως, πίσω απ’ όλα αυτά, υπάρχει η πραγματική λεγόμενη οικονομία, όπου στηρίζεται ο πραγματικός πλούτος , τα εισοδήματα των ανθρώπων. Στο σημείο αυτό επήλθε στην ευρωζώνη ο τέλειος διχασμός.

Θα το κατανήσουμε καλύτερα αν χωρίσουμε σε δύο ομάδες τα κράτη του ευρώ. Πρώτον, τα κράτη του Βορρά τα οποία είναι και τα πιο ανταγωνιστικά Γερμανία, Αυστρία, Ολλανδία, Βέλγιο, Φιλανδία και τα κράτη του Νότου που είναι η Γαλλία, η Ιταλία , η Ισπανία, η Ελλάδα και Πορτογαλία

Οι δύο ταχύτητες της ευρωζώνης, δηλαδή…

Κυριολεκτικώς οι δύο ταχύτητες. Παρόμοιος διαχωρισμός μας επιτρέπει να κατανοήσουμε τι υπάρχει πίσω από το έλλειμμα στις εξωτερικές μας συναλλαγές, αυτό που συνήθως προστίθεται στο εμπορικό ισοζύγιο αλλά και τα ισοζύγια κεφαλαίων.

Στην μια πλευρά εμφανίζονται τα πλεονάσματα της βόρειας ευρωζώνης. Μετά το ’99, πρακτικώς μετά το ξεκίνημα του ευρώ, η ευρωζώνη στο βόρειο μέρος της μεγαλώνει  συνεχώς τα πλεονάσματά της. Ενώ η νότια ευρωζώνη έχει συνεχώς ελλείμματα στις συναλλαγές μεταξύ των κρατών της ευρωζώνης. 

Είναι μια σχεδόν γεωμετρική σχέση…

Το ένα ανεβαίνει, το άλλο πάει κάτω. Με μικρές διορθώσεις προς το τέλος της περιόδου. Το δεύτερο στο οποίο υπήρξε μεγάλη διαφοροποίηση ήταν στο κόστος εργασίας το οποίο πολλοί δεν βρίσκουν καθόλου συμπαθητικό να μιλάμε για αυτό αλλά αυτή είναι μια πραγματικότητα. Δείτε πως η Νότια ευρωζώνη είναι η κόκκινη γραμμή είδε το κόστος εργασίας να ανεβαίνει συνεχώς από το ’99 και μετά ενώ η Βόρεια ευρωζώνη είδαν το κόστος εργασίας να έχει μικρές αυξήσεις και η ψαλίδα μεταξύ των δύο να αυξάνεται συνεχώς.

Αυτό έχει σχέση με την περίφημη συζήτηση για την ανταγωνιστικότητα.

Ακριβώς. Είναι πιο «φθηνή» η εργασία σε κράτη όπως Γερμανία, Αυστρία απ’ ότι είναι στα αλλά κράτη Πορτογαλία, Ελλάδα και όλ’ αυτά. Άρα εδώ η ψαλίδα μεγάλωσε. Μεγάλωσε και στα εισοδήματα όταν αφαιρέσουμε τον πληθωρισμό. Ενώ στην αρχή ξεκινήσαμε μαζί και μέχρι το 2001 πηγαίναμε περίπου μαζί. Μετά όμως, στο νότιο κομμάτι της ευρωζώνης, οι μισθοί, οι πραγματικές αμοιβές αυξανόντουσαν πολύ γρήγορα. Κυρίως βεβαίως επειδή αυξανόταν το χρέος που δημιουργούσαν αυτές οι χώρες. Ενώ η Βόρεια ευρωζώνη κράτησε χαμηλά τα μεροκάματα, κράτησε χαμηλά τις αμοιβές της εργασίας με αποτέλεσμα να κάνει ντάμπινγκ πρακτικώς διότι και οι δύο έχουμε το ίδιο νόμισμα. Ήταν μια τρελή κατάσταση!

Υπάρχουν λάθη των εθνικών κυβερνήσεων των Νότιων χωρών ή είναι ένα λάθος στην αρχιτεκτονική του ευρώ; 

Είναι ένα λάθος στην αρχιτεκτονική του ευρώ που δεν είχε προβλέψει να υπάρχουν μεταφορές κεφαλαίων από τα πιο πλούσια κράτη, αυτά που σωρεύουν πλεονάσματα στα λιγότερο πλούσια.

Και πάλι όμως, δεν θα μπορούσε να γίνει μια μεταφορά κεφαλαίων του μεγέθους που είδαμε εδώ. Πρέπει επομένως τα κράτη της Νότιας Ευρώπης να μαζέψουν την κατάστασή τους και να γίνουν πιο ανταγωνιστικά από μόνα τους. Αυτή λοιπόν η ψαλίδα που άνοιξε πρέπει να ξανακλείσει, μπορεί να το κάνει το νέο ευρώ; Θα το δούμε.

Από το Δελτίο Ειδήσεων των 21:00 στις 7/12/2011 

Μέρκελ, Σαρκοζύ και η δεύτερη ευκαιρία για την Ελλάδα

Σία Κοσιώνη: Αφού, Μέρκελ και  Σαρκοζί συμφωνούν σε αυτό το σχέδιο, δεν χωρά αμφιβολία ότι αυτό θα είναι και το σχέδιο για την επόμενη μέρα στη ζώνη του ευρώ που θα υιοθετηθεί στη Σύνοδο Κορυφής αυτή την εβδομάδα. Μια ευρωζώνη των προθύμων όπως έχουμε ξαναπεί σε αυτό το δελτίο είναι αυτή που διαμορφώνεται. Ποιά όμως είναι η δική μας θέση σε αυτή την ένωση. Μπορούμε να ενταχθούμε σε αυτή; Και τι σημαίνουν οι διεργασίες και αποφάσεις για το πρόγραμμα στο οποίο βρίσκεται η Ελλάδα.

Το τραπέζι για το οποίο μιλούσαμε, πράγματι, στήνετα. Όλα θα έχουν τελειώσει μεταξύ Μαρτίου και Μαϊου. Όλα θα ψηφιστούν με διαδικασίες-εξπρές. Προσοχή, δεν θα πρόκειται για ένα νέο ευρώ. Το ευρώ θα παραμείνει το ίδιο. Και αυτό θα είναι το νόμισμα και όσων προσχωρήσουν στην συμμαχία των προθύμων και εκείνων που δεν θέλουν να προσχωρήσουν.

Με μια μεγάλη διαφορά. Εκείνοι που θα προλάβουν να μπουν στο κάστρο που

Read More

Προϋπολογισμός: τα βασικά μεγέθη

 Σία Κοσιώνη: Με τον Μπάμπη Παπαδημητρίου θα σας παρουσιάσουμε τους βασικούς στόχους του προϋπολογισμού. Καθόλου εύκολος. Το μεγάλο στοίχημα είναι το πλεόνασμα.

Εύκολοι δεν ήσαν ούτε οι προηγούμενοι. Το μόνο εύκολο με τους προϋπολογισμούς είναι να τους ρίχνεις έξω μόνο που αυτή τη φορά όπως και πέρυσι είναι η αλήθεια αλλά όλοι θυμούνται τι περάσανε οι κυβερνητικοί και εμείς από κοντά τους, ο προϋπολογισμός έπεσε έξω η Ελλάδα έχασε την αξιοπιστία της αυτή τη φορά είναι και θέμα υπόληψης επαγγελματικής για τον Παπαδήμο αλλά και μέλλοντος πολιτικού για τον Βενιζέλο.

Για να δούμε όμως. Θα βοηθήσει και κανείς άλλος; Πάντως το σίγουρο είναι ότι στην κυβέρνηση έχουν πάρει κάπως πιο στα σοβαρά αυτή την υπόθεση. Και εννοώ όλοι. Δηλαδή όλα τα κόμματα. Είναι λοιπόν πιθανόν να αρχίσουμε να βλέπουμε ποια είναι η πραγματικότητα. Ο προϋπολογισμός πρέπει να σου πω ότι θα ήταν πολύ καλύτερος αν είχαμε πιάσει πέρυσι τους στόχους τώρα δυστυχώς έχει διευρυνθεί το μέγεθος της προσπάθειας. Κι αυτό γιατί πρέπει να καλύψει και  τα κενά του φετινού προϋπολογισμού. Ξεκινάμε λοιπόν από τα έσοδα. Αυτό το «πονεμένο κομμάτι».

Ψάχνουμε για 5,3 δις πρόσθετους φόρους.

Εδώ είναι τα αφορολόγητα και οι φοροαπαλλαγές, κατεβάζουμε από τις 12 χιλιάδες χαμηλότερα το αφορολόγητο ε, φορολογείται το ενδιάμεσο άρα θα πάμε πρόσθετα λεφτά. Άνθρωποι που δεν πλήρωσαν θα μπουν και θα πληρώσουν.

Είναι 2,4 δις από φόρους ακίνητης περιουσίας

Θέλω να σταθώ εδώ. Πρόκειται για κάτι εξωφρενικό. Το 2010 ήτανε 500 εκατομμύρια για φόρους ακίνητης περιουσίας και τώρα θα πάμε σε 3,5 δις. Επτά φορές παραπάνω.

Που θα τα βρει;

Είναι αλήθεια ότι δυσκολεύονται. Καλά να είναι η ΔΕΗ, που είναι ο μόνος μηχανισμός συλλογής φόρων. Φαντάσου πόσο μεγάλη είναι αυτή η επιβάρυνση και κατ’ αντιστοιχία πόσο μεγάλη ήταν η τρύπα που υπήρχε στα έσοδα και για αυτό βρήκαν αυτό το απίθανο χαράτσι να βάλουν.

Read More

Οταν ο Καμμένος υπαγορεύει πολιτική στον Σαμαρά

Σία Κοσιώνη: Είχαμε μια άλλη ενδιαφέρουσα εξέλιξη σήμερα. Αναφέρομαι στο άρθρο παρέμβαση-απάντηση του πρώην πρωθυπουργού Κ. Σημίτη στην γαλλική εφημερίδα  Le Monde με το οποίο απαντά στον κ. Σαρκοζί και στα όσα υποστήριξε τις τελευταίες ημέρες περί εισόδου της χώρας μας με πλαστά στοιχεία στην ΟΝΕ. Να δούμε το ρεπορτάζ και επανερχόμαστε …

Σημειώνω λοιπόν πως όχι μόνο απαντά ο κ. Σημίτης, αλλά και αντεπιτίθεται στα όσα είχε υποστηρίξει ο κ. Σαρκοζί, γιατί το κάνει , τι είναι αυτό ακριβώς που λεει και γιατί το κάνει τώρα;

«Καταρχήν το κάνει διότι ο κ. Σημίτης ήταν ο ίδιος πρωθυπουργός τότε. Έχει επομένως την υποχρέωση. Βεβαίως, εγώ νομίζω ότι την ίδια υποχρέωση έχει η ίδια η χώρα. Θα ήταν καλό να έχει απαντήσει σε διάφορες περιπτώσεις και έχει πολλαπλώς υπάρξει η κατάλληλη αφορμή.

Σε κάθε περίπτωση όμως ο πρόεδρος της Γαλλίας έκανε κάτι χονδροειδές και έχει και λάθος. Δίκιο έχει ο Σημίτης. Με μία επιφύλαξη βέβαια. Το ένα θέμα είναι οι αριθμοί και το δεύτερο θέμα είναι αν ήταν, τότε, έτοιμη η οικονομία μας. Στο δεύτερο που αναφέρει και ο Σαρκοζί, είναι αλήθεια ότι υπάρχει συζήτηση. Προσωπικά, μάλλον θα συμφωνήσω μαζί του ότι ίσως στην ουσία δεν ήμασταν έτοιμοι.

Όμως οι αριθμοί μετά από απανωτές, μα μιλάμε ότι τα έχουνε κάνει τα νούμερα κόσκινο, τα έχουνε παει και τα έχουνε φέρει δέκα φορές, τα έχουνε ψάξει σε όλες τους τις διαστάσεις και επομένως, μετά από όλες αυτές τις έρευνες έχουν πιστοποιηθεί τρεις φορές. Και το 2004 και πρόσφατα και με την πρώτη απογραφή και με τις νέες αποκαλύψεις για ενέργειες της Goldman Sachs στις ΗΠΑ.

Σε κάθε περίπτωση η διαφορά με τα σημερινά μάλιστα δεδομένα των ελλειμμάτων που έχουν όλες οι χώρες είναι αστεία. Η Ελλάδα μπήκε στο ευρώ και μπήκε με το σπαθί της. Ο ελληνικός λαός έχει πληρώσει ακριβά την είσοδό μας στο ευρώ και κάναμε ακριβώς ό,τι έπρεπε να κάνουμε. Να αφήσουν τις βλακείες. Η διαφορά στο δημόσιο έλλειμμα είναι αυτή που λεει ο Σημίτης. Τελικώς μετά από όλο αυτό το ψάξιμο αντί 2,8% με το οποίο μπήκαμε βρεθήκαμε στο 3,1%. Ε! Και;  Το έλλειμμα της Γαλλίας το 2006 ήταν 8%. Η Γερμανία επίσης ξεπέρασε το 3%. δηλαδή τον κανόνα που η ίδια επέβαλε με δρακόντειο τρόπο σε όλους τους άλλους. Πρόκειται για πολιτική κατωτάτου επιπέδου…

Γιατί την υιοθετεί ο Σαρκοζί;

Γιατί, αυτή τη στιγμή, την υιοθετούν οι ίδιοι οι ‘Ελληνες. Αντί να πουν ότι ο ελληνικός λαός έχει κάνει τη δουλειά του, το προσπάθησε, το κατάκτησε το ευρώ και βεβαίως γίναν τρομερά λάθη - πάντοτε όμως γίνονται λάθη - αλλά δεν θα καταδικάσουμε έναν ολόκληρο λαό επειδή έγιναν κάποια λάθη ή επειδή παρασυρθήκαμε και δανειστήκαμε περισσότερα χρήματα. Όλοι έχουν δανειστεί περισσότερα χρήματα.

Δυστυχώς όμως στην Ελλάδα, την ώρα που κρίνεται το μέλλον της χώρας, διάφοροι «δήθεν» πολιτικοί, εύποροι γόνοι εύπορων οικογενειών ανεβαίνουν και εκθέτουν τις πολιτικές ηγεσίες οι οποίες δεν αντιδρούν. Ο κ. Καμμένος, για παράδειγμα, ο οποίος χρησιμοποιώντας θεωρίες ίντριγκας που φτιάχνουνε φιλικά προς τον ίδιο μπλογκς τα οποία έχουνε μια κρυπτοφασιστική ατμόσφαιρα, δήθεν εμφανίζουν διάφορες «πληροφορίες.» ως αληθινές  Χρησιμοποιούν για παράδειγμα,  αυτόν τον συγγραφέα Μάρκ Ρος, που είναι ψιλοανταποκριτής της γαλλικής Monde. Εμφανίζεται λοιπόν ότι ο Σαρκοζί μέσω της Monde (που αν ο Σαρκοζί ήθελε μέσω κάποιας εφημερίδας να κάνει το οτιδήποτε δεν θα το έκανε μέσω της Monde)  ότι χτυπάει τον Παπαδήμο, ότι δεν τον θέλει, επειδή αυτός ο Ρος εμφανίζει τον Παπαδήμο ως υπάλληλο της Goldman Sachs.»

Μαζί με τον Μάριο Μόντι και τον κ. Ντράγκι της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας…

Πρόκειται για καθαρή μυθολογία. Η οποία εύκολα στήνεται. Κατ’ αρχήν ο Μαρκ Ρός είναι ένας πολύ καλός συγγραφέας  όταν ασχολείται με τον βρετανικό θρόνο. Έχει γράψει ένα πολύ καλό βιβλίο για τον πρίγκιπα Κάρολο και τις δύο του γυναίκες πέραν αυτών όμως δεν γνωρίζει. και πολλά για τη διεθνή οικονομία. Έρχεται λοιπόν και στήνει ένα σενάριο πώς «ο Παπαδήμος συνδέεται με την Goldman Sachs». Γιατί  ήτανε διοικητής της Τραπέζης της Ελλάδας όταν η Goldman έφτιαξε το δάνειο για την Ελλάδα με το οποίο εμείς κάναμε κόλπα με το δημόσιο χρέος προκειμένου να το εμφανίσουμε μικρότερο.

Μιλάμε για μια εξευτελιστική ιστορία την οποία την έχουνε ψάξει οι  NY Times, την έχουνε ψάξει όλα τα μεγάλα σπίτια και κυρίως η Eurostat και έχει αποδειχθεί ότι δεν υπήρξε κανένα πρόβλημα. Ακόμη όμως και εάν, για κάποιους, υπήρχε το οποιοδήποτε πρόβλημα, μιλάμε για ένα πολύ μικρό ποσό. Γίνεται λοιπόν η Ελλάδα έρμαιο όλων των φημών, οι οποίες στη συνέχεια αναπαράγονται και πηγαίνουν στην ελληνική Βουλή και από το βήμα της ελληνικής Βουλής χρησιμοποιούνται για να εκβιάσουν τις πολιτικές ηγεσίες των μεγάλων κομμάτων. Και όταν αυτό συμβαίνει από έναν μικρό βουλευτή, προς έναν άνθρωπο ο οποίος θέλει να γίνει πρωθυπουργός σε τρεις μήνες, δηλαδή στον κ. Σαμαρά, αναρωτιέμαι, μα την αλήθεια, που παει αυτή η χώρα. Αν αφήσει ο κ. Σαμαράς τον κ. Καμμένο να του υπαγορεύει την πολιτική δεν μπορεί να γίνει πρωθυπουργός!

(Από το Δελτίο του Σκάι TV στις 16/11/2011)

Ποιά υπογραφή ζητείται

Σία Κοσιώνη: Για ποιο λόγο ζητούν και τις υπογραφές τους οι εταίροι μας;

«Γιατί οι άνδρες βάζουν την υπογραφή τους εκεί που βρίσκεται ο λόγος τους. Έτσι απλά. Και δεν εννοών τίποτε για τις κυρίες, οι οποίες κάνουν το ίδιο ακριβώς. Μάλιστα, νομίζω, ότι αν είχαμε γυναίκες στην ηγεσία αυτής της χώρας θα πηγαίναμε καλύτερα.»

Λες να είναι θέμα φύλου!

«Το μνημόνιο υπεγράφη από τον υπουργό Οικονομικών και την Τράπεζα της Ελλάδος. Δολίως τότε ο πρωθυπουργός Γ. Παπανδρέου έβγαλε το όνομα του έξω. Ίσως κατάλαβα τι θα ερχόταν, ίσως να μην είχε πεισθεί ο ίδιος για αυτό που πάει να κάνει. Οι εταίροι μας, από τότε, είδαν και άλλους να έρχονται με προβλήματα. Είδαν την Πορτογαλία, είδαν την Ιρλανδία.  Είδαν ότι και οι Ιρλανδοί και οι Πορτογάλοι είχαν μια πολύ πιο υπεύθυνη στάση σε αυτό το ζήτημα, είδαν επίσης ότι οι έλληνες συνεχώς και συστηματικά έβρισκαν τρόπους απ’ τη μια να μην εφαρμόζουν το πρόγραμμα που είχαν συμφωνήσει άρα να μην κάνουν αυτό που χρειάζεται για να βγει η Ελλάδα απ’ την κρίση και επομένως να τραβά η Ελλάδα συνεχώς προς τα κάτω την ευρωζώνη σε μια συνεχώς μεγαλύτερη κρίση. Αντιλαμβάνεσαι ότι ο φόβος τους για τα όσα θα συμβούν από την ανικανότητα των ελλήνων πολιτικών να συμπεριφερθούν σαν πολιτικοί αρχηγοί που έχουν ευθύνη είναι τεράστιος, όχι στις Βρυξέλλες σε όλες τις ευρωπαϊκές κυβερνήσεις. Για αυτό το λόγο αυτό που ζητείται τώρα είναι μια δέσμευση και την δέσμευση τη βάζουμε με την υπογραφή μας και με τίποτα διαφορετικό. Όλα τα άλλα οι μαγκιές για το «αφού εγώ το είπα πως είναι δυνατόν να μην με πιστεύουνε και αποτελεί εθνική προσβολή» μεταξύ φίλων είμαστε, μεταξύ εταίρων είμαστε με ποιους νομίζουν ότι συζητούμε; Θα καθόντουσαν αυτοί να συζητούν μαζί μας εάν δεν ήμασταν συνεταίροι , εάν δεν ήμασταν  μια κοινότητα κρατών που θέλει να πετύχει κάτι το καλύτερο για όλους τους λαούς και πρώτα απ΄όλα για τον ελληνικό; Τους αντιμετωπίζουμε σαν να είναι εχθροί, σαν να είναι κάποιο κακοί που θέλουν το κακό μας, αυτή η νοοτροπία είναι που έστειλε την Ελλάδα μεταξύ άλλων να λεει πονηριές, να κρύβει τα νούμερα , να λεει ψεύτικα νούμερα, οι πολιτικοί αρχηγοί να συμπεριφέρονται λες και οι ευρωπαίοι είναι κάποιοι κακοί.

Αν συνεχίσουμε σε αυτή την γραμμή τότε δεν έχουμε κανένα λόγο να περιμένουμε οποιαδήποτε βοήθεια. Δεν ζητάς βοήθεια από κάποιον τον οποίο δεν θες να συνεργαστείς μαζί τους εκτός αν ισχύει στην περίπτωση της Ελλάδας και για μένα δεν ισχύει δεν ξέρω αν ισχύει για τους πολιτικούς αρχηγούς που έχουμε ότι  αυτοί που πάνε σαν φτωχαδάκια και σαν ζητιάνοι δεν μπορεί να διαλέγουν. Για μένα δεν ισχύει».

Να καταλάβουμε σε τι καλούνται σήμερα οι πολιτικοί άνδρες να βάλουνε υπογραφή; Γιατί ακούμε διάφορα σήμερα όλη τη μέρα και θέλουμε να μας τα εξηγήσεις ότι δηλαδή θα υπογράψουν οι πολιτικοί αρχηγοί μαζί με τη δέσμευση ότι θα εφαρμοστεί η απόφαση της 26ης Οκτωβρίου και μια σειρά από μέτρα που δεν γνωρίζουν.

«Την ευθύνη για την κατάσταση που αντιμετωπίζουμε σήμερα, την έχουν οι τρεις άνδρες. Πρώτος και καλύτερος ο πρώην πρωθυπουργός Γ. Παπανδρέου ο  οποίος με τα καμώματα για το δημοψήφισμα αρνήθηκε την ψήφο την οποία ο ίδιος έδωσε στο συμβούλιο Κορυφής δηλαδή ντρόπιασε τη χώρα. Δεύτερος ο κ. Σαμαράς. Επιμένοντας συνεχώς ότι «εγώ δεν θα υπογράψω την λάθος πολιτική και θα κάνω επαναδιαπραγμάτευση» εισήγαγε ακριβώς τον τρόμο στους ευρωπαίους διότι δεν έλεγε με ποιους όρους και τι θα κάνει. Τρίτος ο κ. Βενιζέλος ο οποίος πήγε να κάνει τον έξυπνο τέλη Αυγούστου αρχές Σεπτεμβρίου λέγοντας «θα παω και εγώ σε επαναδιαπραγμάτευση αν συμφωνεί και ο κ. Σαμαράς να πάμε παρέα» και κάνοντας το χειρότερο διώχνοντας την Τρόικα με τον χειρότερο τρόπο . Δεν πήγε καν ο ίδιος να τους το πει ως όφειλε τους έχει φιλοξενούμενους στο διπλανό από τον υπουργό γραφείο, κανένας έλληνας δεν θα συμπεριφερόταν έτσι μόνον ο κ. Βενιζέλος συμπεριφέρθηκε έτσι και έστειλε τον υποτακτικό να του πει ότι η αυτού εξοχότης ο υπουργός δεν μπορεί να συνεχίσει να συζητάει μαζί σας δύο η ώρα το πρωί. Και βεβαίως οι άνθρωποι που έχουνε τσίπα και έχουν κανόνες στο πως κάνουν τη δουλειά τους πήραν το αεροπλάνο και γύρισαν.

Μας έχουν εκθέσει και οι τρεις τους τόσο πολύ που όχι την υπογραφή τους πρέπει να βάλουν, το αίμα τους πρέπει να χύσουν. Αυτά ισχύουν αυτή τη στιγμή που η χώρα είναι διπλωμένη στα δύο και διασκεδάζουν πολιτικά αν θα πάρουν την επόμενη απόφαση.

Άρα ζητείται τώρα το εξής απλό αντί των δύο υπογραφών θα έχουμε πέντε υπογραφές. Θα υπογράψει ο νέος πρωθυπουργός, θα υπογράψει ο υπουργός των Οικονομικών, ο διοικητής της τραπέζης της Ελλάδος και οι αρχηγοί των δύο μεγάλων κομμάτων. Ποιο είναι το πρόβλημα; Και εν πάση περιπτώσει εάν δεν θέλουν ας μην υπογράψουν, ας βγουν να πουν στο λαό ότι «εγώ δεν υπογράφω και πήγαινε λαέ να τα βρεις μόνος σου. Πήγαινε να βρεις τις δραχμές σου, τις καταθέσεις σου, τα ακίνητά σου και το βίος σου». Διότι λένε ότι εγώ δεν υπογράφω δεν του εξηγούν όμως ποιες θα είναι οι επιπτώσεις.»

Ο κ. Σαμαράς λέει ότι είναι θέμα αξιοπρέπειας, αν μεταφράζω σωστά. Εχω δώσει το λόγο μου, πρέπει να φτανει, λέει!

«Αν έχει δώσει το λόγο του και το εννοεί θα βάλει και την υπογραφή του. Οι άνδρες βάζουν την υπογραφή τους εκεί που έχουν βάλει το λόγο τους, αυτός είναι ο κανόνας. Ο κ. Σαμαράς έχει διατελέσει και υπουργός Εξωτερικών σε κρίσιμη περίοδο και γνωρίζει τι πρέπει να κάνει.

Θέλω να σου πω κάτι ακόμη. Να διευκολύνω σε κάτι τον κ. Σαμαρά. Την Δευτέρα έβγαλε εκτάκτως ένα φύλλο η εφημερίδα Καθημερινή και εκεί σε ρεπορτάζ του Β. Ζήρα, στη σελίδα 6, αναφέρεται ότι ο αρχηγός της αντιπολίτευσης στην Πορτογαλία δηλαδή ο σημερινός πρωθυπουργός, τότε δεξιά αντιπολίτευση δηλαδή ο κ. Κοέλιο, έστειλε επιστολή ακριβώς πριν πάνε στο μνημόνιο, το δικό τους μνημόνιο, στην οποία έλεγε τρία πράγματα μεταξύ άλλων. Είναι πολύ ενδιαφέρουσα μπορεί να τη ζητήσει διότι θα του δώσει μια ιδέα τι είναι αυτό που περιμένουν οι ευρωπαίοι. Δεν περιμένουν να του πλασάρουν κανένα κείμενο και έλα βάλε την υπογραφή σου. Μεταξύ άλλων έλεγε αυτός ότι αν το κόμμα του σχηματίσει κυβέρνηση, που σχημάτισε, να μπορεί να προτείνει και να συζητήσει στο πλαίσιο των τριμηνιαίων τακτικών αναθεωρήσεων του μνημονίου κάποιες μικρές βελτιώσεις και προσαρμογές-είναι τα λόγια του απ’ την επιστολή του τα έχει βάλει ο Β. Ζήρας- οι οποίες δεν θέτουν σε κίνδυνο με κανένα απολύτως τρόπο την επίτευξη των στόχων του προγράμματος.

Αντιλαμβάνεσαι ότι όταν ο κ. Σαμαράς ζητάει εκλογές εδώ και τώρα το ελάχιστο που πρέπει να έχουν οι άλλοι και το οποίο ζήτησε και ο κ. Τόμσεν είναι ότι αν παιδιά θέλετε εκλογές πρέπει να ξέρουμε ότι μετά τις εκλογές τα λεφτά που θα έχετε πάρει, 150 κοντά δις καινούργια, ότι θα μπορείτε να τα εξοφλήσετε και για να το κάνετε αυτό πρέπει να δεσμευτείτε σε αυτά που έχουμε συμφωνήσει.

Είναι τόσο απλό που ο οποιοσδήποτε μας ακούει τώρα το έχει καταλάβει, αν μέχρι αύριο το πρωί δεν μπορούν να το καταλάβουν οι πολιτικοί αρχηγοί είναι καιρός ο ελληνικός λαός να σκέφτεται πως θα βρει καινούργιους.

Από το Δελτίο του Σκάι TV στις 08/11/11  

Περισσότερες πληροφορίες και νέες ερωτήσεις για το Μεγάλο Κούρεμα

 Σία Κοσιώνη: Θα απαντήσουμε και απόψε σε ερωτήματα που δημιουργούνται σχετικά με το κούρεμα του ελληνικού χρέους. Προηγουμένως, να δούμε τις πληροφορίες για όσα συμβαίνουν.

Είμαστε μακριά από μια λύση;

Είμαστε πάρα πολύ κοντά. Αν μάλιστα δεν έχει ήδη βρεθεί. Όλα δείχνουν ότι περιμένουν την απάντηση των τραπεζών. Η μια μετά την άλλη δίνουν την απάντησή τους και λένε ότι «το αντέχουμε». Καταρρίπτεται καταρχήν ο μύθος ότι εμείς μπορούσαμε να εκβιάσουμε τους Γάλλους και τους Γερμανούς διότι δεν θα άντεχαν οι τράπεζές τους.

Ισχύει και για τις γαλλικές τράπεζες αυτό;

Read More